در یونان باستان : زنان را همچون اجناس و کالاهای تجاری در بازارها به فروش می گذاشتند و پس از مرگ شوهر برای زنش حق حیات هم قایل نبودند.
در روم : پدر حق داشت دخترش را بفروشد بلکه در هنگام لزوم می توانست او را بکشد. البته این حقِّ پدرانه! پس از ازدواج دختر به شوهر واگذار می شد زیرا قانوناً اکنون این شوهر بود که مالک زن به شمار می آمد.
در هند : اگر مردی از دنیا می رفت زنش را نیز با جسدش می سوزاندند حتی اگر زن زنده بود. هدف از این کار آن بود که روح شوهر دچار تنهایی و عزلت نشود.
در جزیرة العرب : برخی از مردم ، دختران را از بيم اينکه بعداً در جنگ به دست دشمن اسير شوند و برای دشمنان فرزند بزایند بلافاصله پس از تولد زنده به گور می کردند. برخی نیز از ترس فقر و تنگدستی دختران خود را می کشتند. زنان بهره ای از ارث نداشتند زیرا در جنگ مشارکت مستقیم نداشتند بلکه مردان زنان را به عنوان اموال باقیمانده از متوفی به ارث می بردند. همچنین برخی زنان را به فحشا وادار می کردند تا از این طریق درامدی برایشان کسب کنند.
اما
اسلام آمد تا همه ی این رسومِ ظالمانه و عادات وحشیانه را در جزیرة العرب از بین ببرد بلکه حرکت ضربتی و انقلابی خود در راستای آزادی زن از بردگی را به همه ی جهان صادر کرد.