سخنانی زبیا
۱-کاش خدا را هم – دست کم – به اندازه ی یک معشوق خاکی دوست داشتیم؟
۲-یاد خدا سراپردة دیدار خداست.
۳-الهی بی تو هیچ و پوچم ، با تو همه چیز!
۴-خداخواهی ، خودآگاهی است .
۵-اگر خودبین نباشیم، خدا را می توان دید .
۶-الهی راستی که تو زیباترین پاسخ برترین پرسش انسان هستی!
۷-خدایا! چگونه زیستن را به من بیاموز چگونه مردن را خود خواهم آموخت .
۸-خدایا به من تلاش در شکست، صبر در نومیدی، رفتن بی همراه، فداکاری در سکوت، خدمت بی نان،مناعت بی غرور،عشق بی هوس و دوست داشتن بی آنکه
دوست بداند، روزی کن و عطا فرما .
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸۶/۰۴/۲۱ ساعت ۸ ق.ظ توسط ربانی
|
بشری روزنه ای است برای تابیدن نور .نگاهی بشارت آمیز به سیر حوادث دارد ودر تلاش است مژده بخش روشنی ومحبت باشد به امید رویش ایمان در درونهای خسته ی امروزی گام نهاده وهدیه های خود را خالصانه درمعرض دیدگان می نهد .