1- هر اندیشۀ بشری که از فکری مستقل برخاسته باشد ومنشأ آن،مفاهیم ثابت و قطعی اسلام- مندرج در

قرآن و سنت نبوی (ص) نباشد؛" تفکر اسلامی" به شمار نمی آید.

2- خاستگاه "تفکراسلامی"مورد نظر ما، باید ضوابط اسلام باشد؛اما باید توجه داشته باشیم که تفکر اسلامی،آراء

اجتهادی علما و متفکران اسلام می باشد.

3- یکی از خطرناکترین قضایا این است که تفکرات بشری در باره ی ابعاد مختلف زندگی به دین مقدس مبدل گردد

و مردم بر اساس آنها مورد بازخواست قرار گیرند. پیامد طبیعی این قضیه ،فساد بزرگی است که در مبانی دین حق

راه پیدا می کند.

4- حرکت تفکر انسانی به محور ثابتی نیاز دارد و این محور ثابت هم فقط در وحی صادق الهی یافت می گردد؛ که

در تنها قالب تحریف نشده ی خود یعنی قرآن و سنت صحیح پیامبر تبلور و تجسم یافته است .

5- هرگاه عقل انسانی خواسته است وارد جزئیات قضایای عالم غیب (ماوراء ماده )شود، در دام گمراهی و سرگشتگی

مفرط گرفتار آمده است و آشفتگی اش افزایش یافته و هیچ گاه به سرمنزل یقین نرسیده است.