110 اندرز ارزشمند لقمان به فرزندش
اندرزهای ارزشمند لقمان به فرزندش
1- فرزندم هيچكس و هيچ چيز را با خداوند شريك مكن!
2- با پدر و مادرت بهترين رفتار را داشته باش!
3- بدان كه هيچ چيز از خداوند پنهان نمی ماند!
4- نماز را آنگونه كه شايسته است بپادار!
5- اندرز و نصيحت ديگران را فراموش مكن!
6- در مقابل پيش آمدها شكيبا باش !
7- از مردم روی مگردان و با آنها بی اعتنا مباش!
8- با غرور و تكبر با ديگران رفتار مكن!
9- در راه رفتن ميانه رو باش!
10- بر سر ديگران فرياد مكش و آرام سخن بگو!
11- از طريق اسماء و صفات خداوند او را بخوبی بشناس!
12- به آنچه ديگران را اندرز می دهی خود پيشتر عمل كن!
13- سخن به اندازه بگو!
14- حق ديگران را به خوبی اداء كن!
15- راز و اسرارت را نزد خود نگاه دار!
16- به هنگام سختی دوست را آزمايش كن!
17- با سود و زيان دوست را امتحان كن!
18- با بدان و جاهلان همنشينی مكن!
19- با انديشمندان و عالمان همراه باش!
20- در كسب و كار نيك جدّی باش!
21- بر كوتاه فكران و ضعيفان اعتماد مكن!
22- با عاقلان ايماندار مدام مشورت كن!
23- سخن سنجيده همراه با دليل را بيان كن!
24- روزهای جوانی را غنيمت بدان!
25- هم مرد دنيا و هم مرد آخرت باش!
26- ياران و آشنايان را احترام كن!
27- با دوست و دشمن خوش اخلاق باش!
28- وجود پدر و مادر را غنيمت بشمار!
29- معلم و استاد را همچون پدر و مادر دوست بدار!
30- كمتر از درآمدی كه داری خرج كن!
31- در همه امور ميانه رو باش!
32- گذشت و جوانمردی را پيشه كن!
33- هر چه كه مي توانی با مهمان مهربان باش!
34- در مجالس و معابر چشم و زبان را از گناه باز دار!
35- بهداشت و نظافت را هيچگاه فراموش مكن!
36- هيچگاه دوستان و هم كيشان خود را ترك مكن!
37- فرزندانت را دانش و دينداری بياموز!
38- سواركاری و تيراندازی و ... را فراگير!
39- در هر كاری از دست و پای راست آغاز كن!
40- با هر كس به اندازه درك او سخن بگو!
41- به هنگام سخن متين و آرام باش!
42- به كم گفتن و كم خوردن و كم خوابيدن خود را عادت بده!
43- آنچه را كه برای خود نمی پسندی برای ديگران مپسند!
44- هر كاری را با آگاهی و استادی انجام بده!
45- نا آموخته استادی مكن!
46- با ضعيفان و كودكان ِسرّ خود را در ميان نگذار!
47- چشم به راه كمك و ياری ديگران مباش!
48- از بدان انتظار مردانگی و نيكی نداشته باش!
49- هيچ كاری را پيش از انديشه و تدبر انجام مده!
50- كار ناكرده را كرده خود مدان!
51- كار امروز را به فردا مينداز!
52- با بزرگتر از خود مزاح مكن!
53- با بزرگان سخن طولانی مگو!
54- كاری مكن كه جاهلان با تو جرأت گستاخی پيدا كنند!
55- محتاجان را از مال خود محروم مگردان!
56- دعوا و دشمنی گذشته را دوباره زنده مكن!
57- كار خوب ديگران را كار خود نشان مده!
58- مال و ثروت خود را به دوست و دشمن نشان مده!
59- با خويشاوندان قطع خويشاوندی مكن!
60- هيچگاه پاكان و پرهيزكاران را غيبت مكن!
61- خود خواه و متكبر مباش!
62- در حضور ايستادگان منشين!
63- در حضور ديگران دندان پاك مكن!
64- با صدای بلند آب دهان و بينی را پاك مكن!
65- به هنگام خميازه دست بر دهان خويش بگذار!
66- حالت خستگی را در حضور ديگران ظاهر مكن!
67- در مجالس انگشت در بينی مينداز!
68- كلام جدی را با مزاح آميخته مكن!
69- هيچكس را پيش ديگران خجل و رسوا مكن!
70- با چشم و ابرو با ديگران سخن مگو!
71- سخن گفته شده را تكرار مكن!
72- از شوخی و مزاح خود كمتر كن!
73- از خود و خويشاوندان ، نزد ديگران تعريف مكن!
74- از پوشيدن لباس و آرايش زنان پرهيز كن!
75- از خواسته های نابجای زن و فرزندان پيروی مكن!
76- حرمت هر كس را در حد خود نگاه دار!
77- در بد كاری با اقوام و دوستان همكاری مكن!
78- از مردگان به نيكی ياد كن!
79- از خصومت و جنگ افروزی جدّا پرهيز كن!
80- با چشم احترام به كار ديگران نگاه كن!
81- نان خود را بر سفره ی ديگران مخور!
82- در هيچ كاری شتاب مكن!
83- براي جمع آوری بيش از حد مال و ثروت حرص مخور!
84- به هنگاه خشم شكيبا باش و سخن سنجيده بگو!
85- از پيش ديگران غذا و ميوه بر مدار!
86- در راه رفتن از بزرگان پيشی مگير!
87- سخن و كلام ديگران را قطع مكن!
88- به هنگام راه رفتن جز به ضرورت چپ و راست خود را نگاه مكن!
89- در حضور مهمان بر كسی خشم مگير!
90- مهمان را به هيچ كاري دستور مده!
91- با ديوانه و مست سخن مگو!
92- براي كسب سود و دوری از زيان آبروی خود را مريز!
93- در كار ديگران كنجكاوی و جاسوسی مكن!
94- در اصلاح ميان مردم هيچ گاه كوتاهی مكن!
95- ادب و تواضع را هيچ گاه فراموش مكن!
96- با خداوند صادق و با مردم با انصاف باش!
97- بر آرزو ها و خواسته های خود غالب باش!
98- خدمتكاري بزرگان و همكاري با مستمندان را فراموش مكن!
99- با بزرگان با ادب و با كودكان مهربان باش!
100- با دشمنان مدارا كن و در مقابل جاهلان خاموش باش!
101- در مال و مقام ديگران طمع مكن!
102- از رفت و آمد و مال و مرام و مسلك خويش كمتر بگو!
103- بجز خداوند هيچ كس و هيچ چيز را فرمانروا و فريادرس خويش مشمار!
104- عمر و روزی با حساب و كتاب است، پس مترس و طمع مكن!
105- عمر را برای عمل و عبادت و پاكی و پرهيزكاری غنيمت بدان!
106- اگر بهشت را می طلبی از فساد و ستم و گردن كشی پرهيز كن!
107- سرچشمه ی زشتی ها را دنيا پرستی و مستی و نادانی بدان!
108- بجز در حق و راستی بندگان خدا را بندگی و فرمانبری مكن!
109- خود را با ستم سلاطين شريك مگردان!
110- دنيای ديگر را به دست فراموشی مسپار!
منبع:اسلام وعصردانش
بشری روزنه ای است برای تابیدن نور .نگاهی بشارت آمیز به سیر حوادث دارد ودر تلاش است مژده بخش روشنی ومحبت باشد به امید رویش ایمان در درونهای خسته ی امروزی گام نهاده وهدیه های خود را خالصانه درمعرض دیدگان می نهد .