و اگر آینده ی ما عاری از فصل سرما و یخبندان می بود....

در آن هنگام من نیز در کنارت قرار گرفته و با تو گریه سرمی دادم. اما مادام دنیا  ما را بیرون رانده و می گوید:"با و بندیلتان را جمع کرده و سفر کنید"! این را گفته و گوش خود را از شنیدن صدای آه و ناله و ضجه ی ما کرّ می کند. به همین سبب بهترین کار آنست – پیش از آنکه او ما را بیرون براند – ما دست از سرش برداشته و از عشقش دست بشوییم. بهترین فرصت برای این منظور هنگام بیماری است. زیرا ذبیماری انسان را از خواب غفلت بیدار ساخته و بر دل و درون او تاثیر خواهد نهاد.

سعید نورسی