فقط او را بخوانید ..
بـــــــه بـــــی نــــوا تــــوئی نـــــوا بـــــه درد مـــــا تـــــــویی دوا
بـــه ســـــــینه ها تــــــــویی صـــفا بـــه دیـــــده ها ضــــیاء تـوئی
فقیرمنم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
بــه مـــــــروه و صـــــــــــفا قَــسَم بــــه ذکــــــــــــر ربـــنا قـــسم
ز درگـــهت کـــــــــــــــــــجا روم روم بـــه هــــر کـــجا تـــوئــی
فقیر منم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
خـــــــــــــــــدای مـــهربان مـــــن شـــــدی تــــــو مــــیزبان مــن
تـــــوان مــــــن، امـــــــان مـــــن بــــه جــان مــن صـــفا تــوئی
فقیرمنم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
از رحــــــــــمت تـــــــــابنـــده ات بــــــده جـــــــــواب بـــــنده ات
ایـــــن بـــــــــــــنده شــــرمنده ات کـــــه غــــافر الـــخطا تــــوئـی
فقیرمنم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
بیــــــــتاب و در تــــبــــم بـــــبیـن فـــــــریاد یـــــا ربـــم بـــبیــــن
لــــبیک بـــر لــــــــــبـــــم بــــبین مُـــــــجیب هــــر دعــــا تـوئـی
فقیر منم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
اِحـــــرام کـــــــــویت بــــــسته ام بــــا ایـــن دل بــــشــــــکسته ام
بـــــــــــه درگـــهت نــــــشسته ام امـــــید جـــــان مـــــــا تـــــوئی
گدا منم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
بـــه ســـــــینه ها تــــــــویی صـــفا بـــه دیـــــده ها ضــــیاء تـوئی
فقیرمنم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
بــه مـــــــروه و صـــــــــــفا قَــسَم بــــه ذکــــــــــــر ربـــنا قـــسم
ز درگـــهت کـــــــــــــــــــجا روم روم بـــه هــــر کـــجا تـــوئــی
فقیر منم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
خـــــــــــــــــدای مـــهربان مـــــن شـــــدی تــــــو مــــیزبان مــن
تـــــوان مــــــن، امـــــــان مـــــن بــــه جــان مــن صـــفا تــوئی
فقیرمنم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
از رحــــــــــمت تـــــــــابنـــده ات بــــــده جـــــــــواب بـــــنده ات
ایـــــن بـــــــــــــنده شــــرمنده ات کـــــه غــــافر الـــخطا تــــوئـی
فقیرمنم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
بیــــــــتاب و در تــــبــــم بـــــبیـن فـــــــریاد یـــــا ربـــم بـــبیــــن
لــــبیک بـــر لــــــــــبـــــم بــــبین مُـــــــجیب هــــر دعــــا تـوئـی
فقیر منم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
اِحـــــرام کـــــــــویت بــــــسته ام بــــا ایـــن دل بــــشــــــکسته ام
بـــــــــــه درگـــهت نــــــشسته ام امـــــید جـــــان مـــــــا تـــــوئی
گدا منم، خدا تـوئی امـید جـان مـا توئـی
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۱۵ ساعت ۳ ب.ظ توسط ربانی
|
بشری روزنه ای است برای تابیدن نور .نگاهی بشارت آمیز به سیر حوادث دارد ودر تلاش است مژده بخش روشنی ومحبت باشد به امید رویش ایمان در درونهای خسته ی امروزی گام نهاده وهدیه های خود را خالصانه درمعرض دیدگان می نهد .